Około 1/7 światowej populacji jest dotknięta różnymi rodzajami niepełnosprawności. Coraz większa ich liczba aktywnie korzysta z internetu. Co prawda wprost żadne przepisy prost nie nakazują pisać stron dostępnych dla wszystkich, jednak niewielkim nakładem pracy można taki efekt osiągnąć. Każdy developer powinien się choć pobieżnie zapoznać z Web Content Accessibility Guidelines czyli wytycznymi dotyczącymi ułatwień w dostępie do treści publikowanych w internecie. Jest to dokument zawierający wskazówki dotyczące budowania serwisów i aplikacji internetowych dostępnych dla wszystkich użytkowników internetu.

Nie służą one wyłącznie osobom niepełnosprawnym w tym niewidomych, ze słabym wzrokiem, z problemami słuchu, z problemami uczenia się, posiadających pewne ograniczenia kognitywne, ruchowe, kłopoty z mową, światłoczułość lub kombinację powyższych) lecz wszystkim osobom korzystającym z internetu. Powyższy dokument jest bardzo zwięzły (http://www.w3.org/TR/WCAG/), zawiera on właściwie ogólne wskazówki. Jego uzupełnieniem są dwa dokumenty Understanding WCAG 2.0 i Techniques for WCAG 2.0. Poniżej znajduje się lista zaleceń dla dostępności serwisów internetowych.

  • Elementy graficzne muszą mieć zwięzły i jasny tekst alternatywny alt. Ma on opisywać grafikę. Jeśli grafika jest odnośnikiem ma informować gdzie prowadzi. Jeśli grafika pełni funkcje dekoracyjne ma mieć pusty alt (alt=”)
  • Odtwarzacze dźwięku, wideo i multimediów muszą być w pełni obsługiwane za pomocą klawiatury. Pliki dźwiękowe powinny posiadać transkrypcję tekstową.
  • Dokument HTML powinien mieć jasną strukturę, bez nadmiarowych elementów. Teksty powinny być podzielone na akapity, sekcje, nagłówki, listy.
  • Menu nawigacyjne powinno być niezmienne w obrębie serwisu i dostępna z klawiatury.
  • Wszystkie elementy aktywne, pola formularzy, odnośniki, banery muszą mieć wyraźny, widzialny focus. Może on zostać wzmocniony za pomocą CSS.
  • Wszystkie odnośniki powinny być unikalne w obrębie strony i zrozumiałe również poza kontekstem. Nie wolno używać linków ( », więcej, kliknij tutaj itp). Odnośniki otwierane w nowym oknie czy karcie muszą posiadać dotyczące tego ostrzeżenie (np w title „Serwis partnerski – Odnośnik otwierany w nowym oknie.). Link powinien informować o miejscu do którego się odnosi lub akcji która zostanie uruchomiona. Należy pamiętać o dodaniu stylu CSS dla pseudoklasy focus.
  • Wszystkie tytuły stron muszą być unikalne i informować o treści strony. Tytuł strony powinien być w schemacie [Tytuł podstrony] – [Nazwa Instytucji]
  • Struktura podstron powinna być oparta o nagłówki h1-h6. h1 powinien być tytułem głównego teksty na podstronie.
  • Język strony i język fragmentów obcojęzycznych powinien być określony atrybutem lang.
  • Cytaty powinny być objęty <blockquote>…</blockquote>, <q>…</q> (cytat zawarty w jednej linii) lub <cite>..</cite> (referencja)
  • Do prezentowania danych tabelarycznych należy używać tabel, wraz ze znacznikami th, caption, thead, tbody, tfoot
  • Formularze muszą być zbudowane poprawnie. Do grupowania należy używać atrybutów fieldset, legend itp. Pola formularzy muszą być opisane oraz posiadać label.
  • Strona musi dostarczać wszystkich danych z wyłączonym CSS i JavaScript.
  • Nie justuje się tekstu do prawej strony, utrudnia to czytanie niektórym osobom z dysleksją
  • Wszystkie pliki do pobrania muszą mieć jasną, unikatową nazwę
  • Znaczniki formatujące <b>, <i>, <u> służą do zmiany wyglądu tekstu, Nie używamy ich by zaznaczyć ważną informację. Znaczniki semantyczne <h1>, <h2>,itd., <strong>, <ins>, <del> określają znaczenie fragmentu tekstu. W szczególności należy używać <strong> zamiast <b>
  • Należy używać względne rozmiary czcionek, tak aby umożliwić skalowanie wielkości tekstu za pomocą przeglądarki czy skrótów.

Oczywiście powyższe wskazówki nie wyczerpują całości tematu, jednak zastosowanie się choćby do części z nich sprawi, że stworzona strona www będzie bardziej przyjazna dla osób niepełnosprawnych.